Popülist Zamanlar Ölümcül İyimserlikler

Toplumların tarihsel ve varoluşsal derinliklerini kavrama yetisinden yoksun kaldığı anlarda, gerçeklik yerine simgelerin cazibesine kapılmak kaçınılmaz hale gelir. İslam’ın özünü değil, yüzeysel imgelerini sahiplenmek, kapitalizmin, sekülerliğin ve liberalizmin sessiz işgaline göz yummanın da başlangıcıdır. Bu kuşatma, İslami yaşam biçimini bir tercih olmaktan çıkarıp marjinal bir duruşa hapsediyor. Düşünce dünyamız, seküler kurumların ve bürokrasinin gölgesinde, kendi gerçekliğimizle yüzleşmekten uzaklaşıyor. Popülizmin kültürel erozyonu, özellikle genç kuşakları hedef alıyor. Bilinçli bir kültürsüzleştirme sürecinde, sosyal medyanın evrensel dili, neoliberal ve seküler değerleri genç zihinlere aşılıyor. Bu tablo karşısında, İslami düşüncenin kamusal alandaki varlığını yeniden tesis etmek, sadece bir direniş değil, aynı zamanda bir varoluş mücadelesi haline geliyor. Toplumun geleceği, bu kuşatmayı aşma iradesine bağlı.