Peygamber Sevgisi

Yalnızlığı, kalabalığın içinde bile insanı sarıp sarmalayan bir sessizliğe dönüşmüştü. Adımlarını nereye attığını fark etmeden yürüyor, soğukta titrerken bir yandan da açlığın pençesinde kıvranıyordu. Etrafındaki yüzler bulanıklaşmış, hiçbiri ona dönüp bakmamıştı. Derken, bir fırının sıcak ekmek kokusu burnuna doldu. Sanki bilinçsizce, ayakları onu oraya sürüklemişti. Camekanın ardında, taptaze pişmiş ekmekler parlıyordu; altın sarısı kabuklarıyla insanın içini ısıtacak kadar davetkârdı. Hemen yanında, vitrinin içinde duran kuru pastalar ise göz kamaştırıyordu. Bir an, bu görüntünün cazibesine kapılmamak elde değildi.