Peter Pan

Wendy, annesiyle çiçek toplarken farkında olmadan büyüdüğünü anlar. İki yaşındayken bahçede koşarken kopardığı papatyayı annesine uzattığında, Bayan Darling’in yüreğinden dökülen sözler her şeyi açık eder: *"Keşke hep böyle kalabilsen!"* Oysa çocuklar, Wendy gibi, büyümenin kaçınılmaz olduğunu er geç öğrenir. Hepsi, tek bir istisna dışında... Peter Pan, büyümeyi reddeden o efsanevi çocuk, asla yetişkin olmamak için sonsuz bir maceranın peşinden gider. Rüyalarla dolu Neverland’e açılan kapı, Wendy ve kardeşlerini de beklemektedir. Peki, büyümek gerçekten bu kadar korkutucu mu? Yoksa çocuk kalmanın sırrı, sadece cesaret ve biraz da sihirde mi saklı?