Pervin Hanımın Arabası

Gece yarısının sessizliğinde, İzmir’in tenha sokaklarında bir kırmızı otomobilin fısıltıları yankılanıyordu. Uykusunun en derin yerindeyken, penceresine uzanan soğuk bir demirle irkilerek uyandı. Kapısının zorlandığını hissettiğinde yüreği ağzına geldi: İki yabancı, yüzlerini ince çoraplarla gizlemiş, uzun paltolarının içinde sinsice hareket ediyordu. Sahipleri olmadıkları halde neden onu almaya çalışıyorlardı? Çok geçmeden kontağı çevirdiler, motor homurdandı ve araba, bilinmeyen bir yöne doğru hızla uzaklaştı. Hırsızlar, polis sirenlerini duyunca paniğe kapılıp geri döndüler. Aralarında fısıldaştılar: "Bu araba iyi para getirir, hemen satmalıyız. Yoksa plakasını ve rengini değiştiririz." Koltuklarına yayılan pislik kokusu, sigara dumanı ve bisküvi kırıntılarıyla içi burkuldu. Onlar için sadece bir ganimetken, o, Pervin Hanım’ın yıllarca özenle kullandığı, hatıralarla dolu bir parçasıydı. Bir an önce bu.