Peri Kızı Af Buyrun

Babalar kimi zaman bir gölge gibi uzanır hayatımıza; ne tam yanımızda, ne de büsbütün uzakta. Güçlü görünürler, ama içlerinde kırılganlık taşırlar. Onlardan miras kalan, sadece bir isim değil, aynı zamanda bir yük, bir izdir. Polat Özlüoğlu’nun kaleminden dökülen bu hikâyede, baba-oğul arasındaki o karmaşık bağın izini sürüyoruz. Bir tarafında sevgi, diğer tarafında öfke; bir yerde umut, başka bir köşede ise tükeniş var. İlişkiler, tıpkı yaralar gibi kanar, kabuk bağlar, ama tam olarak iyileşmez. Yazar, aile denen o karmaşık yapıyı, çıplak ve sarsıcı bir dille anlatıyor. Anılar, zamanla silinmez mi, yoksa sadece üzeri örtülür mü? Kaç şehir değiştirmek, kaç uykusuz gece geçirmek gerekir, zihnimize saplanan o dikenli anılardan kurtulmak için? Belki de unutmak değil, sadece başka bir yere saklamaktır mesele. Özlüoğlu, bu soruların peşine düşerken, okuru da kendi hikâyesinin içine çekiyor. Acıyı, sevgiyi,.