Pencere

Armağan Portakal’ın *Pencere* kitabı, yazmanın en çetrefilli yanını gözler önüne seriyor: Ya sevdiklerinizden biri, size kendi dünyasını anlatmanızı isterse? On yedi yıllık yol arkadaşlığının ardından, yazarın eşi de tam olarak bunu talep edince işin içinden çıkılmaz bir durum doğuyor. Reddetmek, "beni anlamıyor" kuşkusunu uyandırır; kabul etmekse nereden başlayacağını bilememekle eş değer. Sonunda kalem kâğıda değiyor ve ortaya özenle işlenmiş, samimiyetle dokunmuş bir eser çıkıyor. Bu kitap, cesaretiyle tanınan bir kadının dünyayı nasıl algıladığını, düşüncelerini nasıl biçimlendirdiğini aktaran bir ayna. İlham almayı ve vermeyi hayatının merkezine koymuş birinin iç sesi, nicelikten çok derinlik arayan bir yüreğin yansıması. Her satır, Armağan’ın özlü, yalın ve kendine has sözleriyle örülü. Onun penceresi, aslında hepimizin ortak duygularına açılan bir kapı; okuyucu, yazarı anlamaya çalışırken kendi.