Parsa ve Tersa & Şeyh San’an Destanı

12. yüzyılın mistik atmosferinde şekillenen *Şeyh San’an Destanı*, adını Yemen’in Sana kentinden alan, ama yaşam izleri Tiflis’in tepelerine kadar uzanan gizemli bir bilgeyi anlatıyor. Gerçekliği tarih sayfalarında kaybolmuş bu figür, aslında bir efsanenin ete kemiğe bürünmüş hali: kimliği belirsiz, mezarı ise Kafkaslar’da bir sır gibi saklı. Destan, bu boşluğu İran ve Anadolu’nun derin şiir geleneğiyle dolduruyor; Attar’ın kanatlı sözleri, Mevlana’nın coşkun beyitleri, Hafız’ın gizemli dizeleriyle örülü bir aşk ve irfan yolculuğuna dönüşüyor. Yazar, tarihin sis perdesini aralarken hayal gücünden de destek almış; Şeyh San’an’ı, sevenlerinin gönlünde pişen bir hikâye olarak yeniden doğurmuş. Gazellerin ateşinde kavrulan bu destan, okuyucuyu sadece bir kişinin değil, tüm aşıklara ilham veren bir geleneğin içine çekiyor. Sözcükler, tıpkı eski ustaların elinde yoğrulan hamur gibi, her satırda yeni bir kıvama.