Parmak Hesabı

Sırtında taşıdığı yük, toprağın ağırlığını bile geride bırakıyor. Bir kölenin açtığı yaralar, zamanla taş kesilmiş; acı, her adımda daha da derinleşmiş. Çocukların omuzlarına asılı duruşu, yük değil, bir lanet sanki. Sağdan yükselen ezgi, soldakine hiç benzemiyor; birinin sesi umut, diğerinin sessizliği ise çaresizlik. Parmaklar, doğuştan eksik sayılmış, hesap tutulmamış hiç. Her şeyin bir karşılığı varmış gibi görünse de, aslında hiçbir şeyin hesabı tutulmuyor. Kimi yükler, sayılara sığmaz.