Özgür Çocuk

Çocuklara her şeyi dayatmaya çalışan bir sistem, aslında onlara hiçbir şey öğretemiyor. Gerçek öğrenme, bir çocuğun kendi yolunu çizmesine izin verildiğinde başlar. "Çocuk" kelimesinin küçümsemeyle anıldığı bir toplumda, özgür düşünen bireyler yetiştirmek kolay değil. Başkaları onun adına karar verdiğinde, ortada derin bir yanlış var demektir. Bizim istediğimiz, itaat eden değil, kendi iç sesini dinleyen çocuklardır. Özgürlüğü tanınmamış bir çocuğa kitap sevgisi aşılamaya çalışmak, her seferinde umut kırıklığıyla sonuçlanır. Teknolojiyi kötülemek yerine, onunla nasıl sağlıklı bir ilişki kurabileceğimizi öğrenmeliyiz. Eğitimin amacı, kitapları bitirmek ya da müfredatı yetiştirmek değil; merakın ve keşfin önünü açmaktır. Matematiğin dili bile, ancak özgürce kullanıldığında anlam kazanır. Çocuklara gerçek özgürlüğü tanımadan, onlardan özgür düşünce beklemek boşunadır.