Otobiyografi

Charles Darwin'in doğal seçilim kuramı, dönemin yerleşik inançlarına köklü bir meydan okuma niteliğindeydi. Türlerin sabit ve özel yaratılmadığını, aksine amansız bir varoluş mücadelesi içinde evrildiklerini öne sürüyordu. Bu süreçte uyum sağlayamayanlar yok olmaya mahkûmdu. Ancak *Türlerin Kökeni* (1859), yalnızca yıkıcı bir eleştiri değil, aynı zamanda doğanın hassas dengesine dair insancıl bir bakış açısı sunuyordu. Darwin, bitkilerle hayvanlar, iklimle coğrafya arasındaki karmaşık bağımlılık ağlarını gözler önüne sererken, bu ekolojik bütünlüğün insan dünyasındaki izdüşümlerine de işaret ediyordu. Eser, yaşamın birbirine sıkı sıkıya bağlı dokusunu anlamak için bir rehber niteliğinde.