Otlar Çağırıyor

İlhan Durusel’in kaleminden çıkan bu ince ama yoğun metinler, öykü ile şiirin sınırlarında geziniyor. Gündelik hayatın arka sokaklarında kaybolan anların, unutulmuş mekânların ve insanın varoluş mücadelesinin izini sürerken, yazar okumanın ve yazmanın derin bağımlılığını sorguluyor. Fethi Naci’nin eleştirel bakışından Borges’in büyülü dünyasına, Istrati’nin acı dolu yolculuklarından Whitman’ın özgürlük arayışına uzanan bir okuma serüveni sunuyor. Her satır, yaşamın aslında tek bir büyük kitabın peşinde koşmak olduğunu fısıldıyor. "Otlar sesleniyor. Kaleler uzaklaşıyor. Kuraklık yaklaşıyor. Rüzgâr önümüzde duruyor – duruşunu kelimeler anlatamaz." Bu denemeler, sessizliğin ve ayrıntının içinde saklı gerçekleri arıyor.