Osmanlı Tasavvuf Düşüncesi

13. yüzyılda yaşamış İbnü'l-Fârız'ın ünlü Kaside-i Taiyye'si, derin tasavvufi anlamlarıyla yüzyıllar boyu ilgi uyandırdı. İlahi aşkı ve manevi hakikatleri işleyen bu şiir, içerdiği incelikler nedeniyle yorumlanması güç bir metin olarak kabul edildi. Pek çok şarih, divanın tamamını açıklamaya çalışsa da Taiyye'nin zorluğuna yenik düşerek bu girişimden vazgeçti. Arapça yazılmış olması, Anadolu'daki tasavvuf erbabının bu değerli eserden yararlanmasını engelledi. İsmail Ankaravî, bu önemli kasidenin Türkçe'ye kazandırılması gerektiğine inandı. Eserin içerdiği manevi ışığın, kendi dilini konuşanlara da ulaşmasını arzuladı. Ancak böylesine derin bir metni layıkıyla çevirip yorumlamanın zorluğunun farkındaydı. Bu düşünceyle yıllarca tereddüt etti, sonunda ilahi yardıma sığınarak kaleme almaya karar verdi. Ankaravî'nin bu çabası, Osmanlı tasavvuf düşüncesine önemli bir katkı sağlayacaktı.