Osmanlı Sufilerinde Mi’yar Geleneği

Osmanlı dönemi tasavvuf geleneğinde, dervişlerin manevi yolculuğunu şekillendiren yazılı kaynaklar önemli bir yer tutar. Tarikat mensuplarının eğitimi ve ruhsal olgunlaşması için kaleme alınan bu eserler, "miyar", "erkânname" ya da "sülukname" gibi farklı adlarla anılır. Sözlü öğretilerin yanı sıra, yazılı metinler aracılığıyla aktarılan bu bilgiler, tarikat terbiyesinin inceliklerini, aşamalarını ve kurallarını detaylandırır. Bu kitap, özellikle 17. yüzyılda İstanbul’da irşat faaliyetleri yürüten Halveti-Sivasi şeyhi Muhammed Nazmi’nin hayatına ve çalışmalarına odaklanıyor. Onun *Mi‘yar-ı Tarikat-ı İlâhi* adlı manzum eseri, Osmanlıca orijinal metniyle birlikte günümüz Türkçesine çevrilerek sunuluyor. Nazmi’nin kaleminden çıkan bu metin, bir tarikat şeyhinin tasavvuf anlayışını ve manevi eğitim yöntemlerini doğrudan yansıtan değerli bir kaynak niteliğinde. Osmanlı sufilerinin düşünce dünyasına açılan bu.