Ormanın Gözü

Dağların sessizliğine gömülmüş bir jandarma karakolunda, yaralı bir tilkinin son nefesleriyle başlar her şey. Genç bir asker, bir doktor ve bir yüzbaşı, hayvanın gözlerinde gördükleri korkuyu paylaşsalar da, çevredeki tehlikenin farkında değillerdir. Oysa tilki, yalnız olmadıklarını çoktan sezmiştir. Gölgelerde saklanan başka gözler de onları izlemektedir. Kasabanın dışında, ateşe verilmiş araçların dumanı gökyüzünü karartır. Kamyonlar, minibüsler, silahlar, cephanelikler... Hepsi yanıp kül olmuştur. Deliçay Karakolu’nun yıllarca biriktirdiği silahlar, köylülerin av tüfekleriyle birlikte yok edilmiştir. Bu yangının ardında yatan gerçek ise, görünenden çok daha derindir. Bir defterin kaybolmasıyla başlayan kuşku, generallerin odalarında dönen entrikalara kadar uzanır. Kimse kimseye güvenmez olmuştur. İnsanlık, bir hastalık gibi yayılır bu topraklarda. Kasıtlı kötülükler, görmezden gelinen acılar, sökülüp.