Onun Adı Sevda

Sevdasız bir gün bile geçmiyor, her sabah aynı soruyla uyanıyor: "Nasılsın?" Cevap zaten hazır, içinden taşan bir itiraf gibi: "Sevdam varsa, derdim de var benim." Gözlerini açtığında karşısında onun bakışları, kulağında sözleri, yüreğinde bitmeyen hasreti. Yazmaya başladığında ise her şey daha da gerçek oluyor; satırlara dökülen her harf, onu yeniden yaşatıyor sanki. Ne var ki sesi duyulmuyor artık, sevdası susturulmuş, kirli bir kafese hapsedilmiş gibi. İçindeki fırtına dinmiyor, sessizce gözyaşı döküyor, sabrediyor ama özlem bitmiyor. Dertli sevda değil, sevdalı dert olsun istenen. Yazmak, anlatmak, var etmek... Bu tutku hiç dinmedi, aksine büyüdü, sevdalaştı. Sonra söz oldu, şarkıya dönüştü, feryat oldu ve dilden dile, gönülden gönüle yayıldı. Şimdi tek bir dilek var: "Dertli sevda olmasın, derdiniz sevda olsun.