Önce Zambakları Çaldılar Uykularımızdan

Gecenin sessizliğinde kaybolan bir yürek, zamanın kıyılarında gezinen anılarla dolu. Çocukluğun o saf özlemi, gençliğin coşkulu duaları ve olgunluğun bestelenmemiş şarkıları, bir ömrün suskun aralıklarında yankılanıyor. Rüzgârın peşine takılıp asırlar öncesine uzanan bir yolculuk, dervişlerin meclisinde kayboluş ve kalbin Lübabe direğinde açığa çıkışı... Her heceyle örülen şiir, baharı hicrana, geceyi ışığa dönüştüren bir örtü gibi. İç dünyanın kıyılarında büyüyen o gizemli "Hû" sesi, yağmur damlalarını alevlere çeviren bir hüznün izinde. Tennurelerin savrulan eteklerinde kaybolan bakışlar, aşkın sonsuzluğunda eriyiş... Bugün yokluğa inat varlık arayan bir ruh, tutunduğu her zambağın yüreğinde açılan yaralarla dolu. Hatıralar, gölgesine sarılıp eğilen başlar gibi, ömür ise O’nun yolunda kanayan bir an kadar kısa.