Ona Zarfsız Kuşlar Gönderin & Uğur Kaymaz Kitabı

Uğur’la aynı sıraları paylaştık bir zamanlar; aynı okulda, aynı sınıfta. Beşinci sınıfa geçtiğimizde yollarımız ayrıldı: o 5-C’ye, ben 5-A’ya düştüm. Okuldan dönerken bir gün düştüğü yerde onu yerden kaldırdığımı hatırlıyorum. Tam bir yıl sonra, o düşüp kalktığı sokakta vuruldu. Hayalleri vardı Uğur’un; avukat olmak istiyordu. Annesi rüyasında görmüş bir keresinde onu ve babasını: “Siz ölmediniz mi?” diye sormuş onlara. Babası cevap vermiş: “Ölmedik, ama kimseye söylemeyin.” Bazı kitaplar yazıldıktan sonra kapanmaz; sayfaları aralanmaya devam eder. Savaşın acısını anlatanlar, özellikle. Ne yazarı ne de okuru onları tam olarak bitirebilir. Her okuyuşta yeni bir katman açılır, her dönüşte eksik kalan bir şeyler tamamlanmamış gibi gelir. Bu kitap da öyle; yarım kalmış bir hikâyenin peşinden giderken, aslında hiç bitmeyecek bir yolculuğa çıkarır sizi.