Ömür Dediğin

Erdal Kaplan’ın *Ömür Dediğin* romanı, zamanın akışına karışan bir hayatın izlerini sürüyor. Baharın ilk çiçekleriyle uyanan badem ağaçları, yazın olgunlaşan meyveleriyle dolup taşan sofralar, sokakları saran iğde kokuları... Hepsi bir anı gibi geçip gidiyor. Yorgunluk bilmeyen ayaklar dar sokaklarda dolaşırken, meyan şerbetiyle serinleyen yürekler, viranelerde hâlâ umut arayan insanlarla buluşuyor. Hayatın yükü altında erken eğilen dallar, genç yaşta solan yapraklar, son muhabbetlerin kadehinde kaybolan gerçekler... Roman, ömrün kısalığını ve uzunluğunu, bir bardak serhoşlukta bile saklı kalan hayal kırıklıklarıyla anlatıyor. Geçmişin izleri, bugünün tozlu yollarında kaybolurken, her satırda yaşamın acı tatlı hüzünleri yankılanıyor.