Ömrümün Son Akşamı

Hüzün, umut, isyan ve dua... Şiir, bazen suskun bir annenin gözyaşında saklıdır, bazen de yetim bir çocuğun gülüşünde. Kimi zaman bir dostun elini sıkmak, kimi zaman sevdiğine sarılmaktır. Yalnızlığın sessiz çığlığı, hüznün en samimi tercümanıdır. Ama her şeyden önce, yüreğin yaradana açtığı bir kapıdır. Bu sayfalarda, hayatın kırık dökük anlarına, kendi iç sesinize rastlayacaksınız. Gidenlerin ardından dökülen gözyaşları, bir zamanlar yaşanan güzel günlerin özlemi, ekmek kavgasında bölünen insanlık... Eller bazen duaya kalkar, bazen de isyana. Dertlerimizin ne başlangıcı bellidir ne sonu; ömür, boş bir sevdanın peşinde akıp gider. Sözcükler, bir insanın iç dünyasından süzülüp kağıda dökülürken, her biri bir hikâye anlatır. Bu kitap da, o hikâyelerden biri. Ve her satırında, bir parça siz varsınız.