Ömrümü Savurdum Hoyratça

Kemal Doğular’ın bu kısa ama derinlikli romanı, bir insanın kendi varlığıyla hesaplaşmasını anlatıyor. Sayfalar boyunca, yaşamın acımasız çarkında öğütülen bir ruhun çığlıkları yankılanıyor. Şairin sözleri, un ufak edilen umutların ve savrulan anıların izini sürüyor; her satır, geçmişin ağırlığı altında ezilen bir bilincin sesine dönüşüyor. Değirmen taşının altında kalan sadece buğday değil, bir ömürdür burada. Yazar, kırık dökük dizelerle örülü bir itirafın peşine düşüyor: Ne kalır geriye, hoyratça harcanan yıllardan? Acı, pişmanlık ve belki de kurtuluş umudu, incecik bir kitapta koca bir hayatın yükünü taşıyor.