Ömrüm Uzaklarda Azalmasın

Zülüce’nin yılanlarıyla dolanan yollarda, on yedi kuyunun kuruyan sularında eski bir suçun izleri saklıdır. Bir zamanlar işlenen cinayetin gölgesi, köyün üzerine düşerken, büyünün tek çaresi de yalnız bir kirpinin ayak basabileceği topraklarda gizlidir. Sonbaharın serin rüzgârları eserken, kirpiotunu bulmak neredeyse imkânsız hale gelir. Sansar Sakis’in üzüm bağlarından yükselen kokular, şarap fabrikalarının karanlık dehlizlerine karışır; Levanten Simon’la bozulan ticaret, halkın sırtından geçinmenin yeni bir yolunu açar. Savaşın, isyanın ve alevlerin ardından küllerden doğan bir aşk, zorlu bir seçimin gölgesinde büyür. Beklenmedik bir haberle sarsılan hayatlar, Bandırma Limanı’nda hüzünle dolu bir vedaya dönüşür. Ölülerini geride bırakanlar, ömürlerini uzak diyarlarda tüketenler... Manoli’nin annesine yazdığı son mektupta yankılanan o cümle, her şeyi özetler: "Ömrüm uzaklarda azalmasın anne...