Oluşan Din

Modern dünyanın Tanrı arayışı, aslında çok daha eskilere dayanan bir kopuşun sonucudur. Hristiyan düşüncesi, zaman içinde semitik kökenlerden uzaklaşarak Tanrı’yı üçlü bir kişilikle tanımlamaya yöneldi. Bu yaklaşım, sorgulanamaz bir dogmaya dönüştü; kilisenin otoritesi, toplumsal muhafazakârlık ve felsefi savunularla pekiştirildi. Kabul etmemek ise bedeli ağır bir seçenekti. Whitehead’a göre Tanrı, salt bir varlık değil, yaşamın içinde işleyen bir dinamiktir. İnsanın kendi bilincinde, amaçlarına yön veren; bireysel çıkarların ötesinde, başkaları için anlam taşıyan değerlerin kaynağıdır. Kişisel yararın ötesine geçen her değer, aslında bu işlevin bir yansımasıdır. Dinin özü, yalnızlıkta gizlidir. İnanç ve akıl bir araya geldiğinde, bireyin iç dünyasında beliren bu yalnızlık, maneviyatın gerçek anlamını ortaya çıkarır. Medeniyetin karmaşasında kaybolan insan, bu yalnızlıkta kendini ve Tanrı’yı yeniden keşfeder.