Ölünceye Kadar Seninim

Selim İleri’nin *Ölünceye Kadar Seninim* romanı, bireyin içsel zenginliği ile çevresindeki kurak gerçeklik arasındaki derin çatışmayı ustaca işliyor. Günlük hayatın sıradanlığında kaybolan karakterler, toplumsal baskının gölgesinde kendi varoluşlarını sorgularken, anlatı da bu gerilimi incelikli bir dille yansıtıyor. Ahmet Oktay’ın vurguladığı gibi, eser okuru doğrudan bir karabasana sürüklüyor; Ahmet Cemal ise bu karşıtlığın anlatımdaki gücünü öne çıkarıyor. Hulki Aktunç’un da belirttiği üzere, roman edebiyatımızda kendine özgü bir yer edinerek, daralan sınırları zorluyor. İleri, sözcüklerin ardındaki sessizliği bile duyurmayı başarıyor; her satır, okuru hem düşünmeye hem de hissetmeye davet ediyor.