Ölüme Çare Ya Da Şen Maneviyat

Cahit Koytak’ın kaleminden dökülen her dize, aslında tek ve büyük bir şiirin parçaları gibi. Onun için şiir, sınırları olmayan bir harita; her mısra, bir öncekinin izinden yürüyen, ama yeni bir yol açan bir adım. "Ölüme Çare Ya Da Şen Maneviyat", bu akışın en duru yansımalarından biri. Ölüm, burada ne bir son ne de bir korku; aksine, yaşamın içine sızan, onu daha derin hissettiren bir çağrı. "Bu gece yeter, hadi uyuyalım," der gibi başlar şiirler, ama uykunun altında yatanı gösterir: dilin altında saklı çakıl taşları, yastığın altına gizlenen düşünceler. Koytak’ın dizeleri, ölümü bir kez tattırırken bin kez diriltir insanı; çünkü asıl mesele, ölümün değil, yaşarken nasıl nefes alındığının peşindedir.