Ölüm Terbiyesi

Zeynep Sayın’ın son romanı, ölümün unutulan yüzüne ve onunla kurulan ilişkinin derinliklerine bir yolculuk sunuyor. Yazar, kaybolan mezarların, silinen hatıraların ve tarih karşısında duyulan sessiz öfkenin izini sürerken, aslında çok daha eski bir geleneğin sesine kulak veriyor. İslam kültüründen beslenen, ama hiçbir dogmaya teslim olmayan bir terbiye anlayışı; ölümü kutsallaştırmadan, onu yaşamın doğal bir parçası olarak kabul eden bir bakış açısı. Sayın, imgelerin ardındaki gizli hikâyeleri açığa çıkarırken, başsızların, önderlere boyun eğmeyenlerin, bu dünyayı kendi ellerine almak isteyenlerin cemaatini hayal ediyor. Buda’yı yolda görsen öldür diyen öğreti gibi, hiçbir otoriteye, hiçbir kutsala boyun eğmeyen, varoluşu kendi ellerinde tutan bir mitosun peşinde. Kıyametin kopması, belki de insanın uykusundan uyanması, isyan etmesiyle mümkün olacak. Ölüm Terbiyesi, bu uyanışın ve unutulan nezaketin peşinde bir hatırlatma.