Ölülerin Sohbeti

Yaşayanlar için ölüm, sonsuz bir sessizlikten ibarettir çoğu zaman. Gözlerini kapayanın bir daha açmayacağına, derin bir uykuya dalıp hiç uyanmayacağına inanırız. Oysa öteki tarafta, gölgeler diyarında, uyku diye bir kavram yoktur. Orada zaman durmuş, uyanmak ya da uyumak gibi bir ayrım kalmamıştır. Ruhlar, bir zamanlar bedenlerinde yaşadıkları o huzurlu karanlığı bile anımsamaz artık. Aralarında fısıldaşır, eski günleri hatırlamaya çalışırlar belki; ama uyku kelimesi dudaklarından dökülmez. Çünkü unutturulmuştur onlara. Diriler oraya adım attığında, bu sıradan bir şey gibi kaybolur zihinlerinden. Artık ne uyku vardır, ne de uyanış. Sadece sonsuz bir bekleyiş ve unutuş.