Ölmeye Giderken 'Rahman Aynaya Baktı'

Gece yarısı, bomboş bir yolda yürümeye başladığında, üzerinde yalnızca çıplak teninden başka bir şey yoktu. Ne bir eşya, ne bir hatıra, ne de bir yön duygusu vardı yanında. Kim olduğunu, nereden geldiğini ya da bu sonsuz yolculuğa neden çıktığını bilmiyordu. Belleği, sanki bir sis perdesinin ardına çekilmişti. Issızlığın ortasında, yalnızca adımlarının sesi yankılanıyordu. Bu yolculuk, onu nereye götürecekti? Ya da daha önemlisi, geri dönüş mümkün müydü? Kayıp bir ruhun izini sürerken, zamanın ve mekânın ötesinde bir arayış başlıyordu.