Oh Kaos

Hayat, bazen elimizde ufalanıp giden bir kum tanesi gibi. Tutmaya çalışsak da kayıp gidiyor, geriye sadece o tanenin izi kalıyor. Kaan Burak Şen’in *Oh Kaos*’u, bu izleri absürt bir aynadan yansıtıyor; gündelik koşturmacanın içinde kaybolan umutları, sıradanlığın içinde patlayan küçük isyanları, hayata tutunmaya çalışırken bir yandan da onu alaya alan ruhları anlatıyor. Metrobüste unutulan hayaller, telefon ekranında donup kalan şarkılar, faturalarla dans eden sevinçler... Hepsi burada, kenarları biraz yıpranmış ama hâlâ parlayan bir aynada. Bu öyküler, kalabalığın içinde yalnızlaşanlara, şiirlerini yere düşürüp utananlara, "Oh, sonunda bitti!" diye iç geçirenlere sesleniyor. Hayatın o kocaman kaosunu, küçük ama keskin bir gülümsemeyle karşılıyor.