Öğleden Sonra Cinayetleri

Gözlerini teleskopun merceğine dayadığında, beklenmedik bir sahneyle karşılaştı: pencereden gördüğü odada, bir adam elindeki bıçağı yatağında yatan çıplak bir kadına saplıyordu. Siyah saçları, gür sakalı ve yanağındaki derin iziyle dikkat çeken bu adam, ikinci darbeyi indirmek üzereyken bir an duraksadı. Sanki biri onu izliyormuş gibi, doğrudan teleskoba çevirdiği bakışları ürperticiydi. O an fark etti: bu cinayete tanık olmuştu. Adı Hayalet. Artık yaşayanlar arasında değil, ama ölümü de sıradan bir son değildi. Ne hastalık ne kaza ne de kendi isteğiyle ayrılmıştı bu dünyadan; bir cinayete kurban gitmişti. Katilini görme şansı olmamıştı, ama failin kim olduğunu tahmin etmek zor değildi. Yıllarca başkalarının ölüm hikâyelerini kaleme almış, maktullerin sesi olmuştu. Şimdi ise kendisi bir maktul olarak, geride kalanların merakını ve korkusunu besliyordu. Hayatın ironisiydi bu: bir zamanlar anlattığı.