Ocak Katırı Alagöz

Rıfat Ilgaz’ın *Ocak Katırı Alagöz* romanı, çocukların sessiz çığlıklarını bir köyün tozlu yollarında dolaştırıyor. Acının evrensel bir dil olduğunu, gözyaşlarının her coğrafyada aynı tuzlu tadı taşıdığını anlatırken, gülüşlerin bile bazen nasıl buruk bir hüzne dönüştüğünü gösteriyor. Yetmiş yedi sayfada, bir çocuğun gözünden dünyanın katı gerçekleriyle yüzleşiyoruz: yoksulluğun soğuk nefesi, umudun kırılgan kanatları, insanın kendi kaderine karşı verdiği sessiz savaş. Ilgaz, sade ama derin bir anlatımla, okurunu bir köy evinin ocak başına oturtup, Alagöz’ün hikâyesini fısıldıyor. Her satırda, acının ötesinde bir dayanışma, umutsuzluğun içinde bir direniş kıvılcımı parlıyor.