O Bir Yetimdi & Hz. Peygamber'in Çocukluğu ve Gençliği

Küçük Muhammed, annesinin solan yüzüne bakarken yüreği burkuluyordu. Âmine’nin her geçen gün artan halsizliği, gözlerindeki o eski ışıltının kayboluşu, çocuğun içini korku ve hüzünle doldurmuştu. Annesinin son anlarında yanında dururken, onun sessizce vedalaşan bedenine sarıldı. O an, hayatının en büyük acısını tattı; yetim kalmanın soğuk gerçekliği yüreğine çöktü. Gözyaşlarını tutmaya çalışsa da, annesinin ardından akan yaşlar durduramadığı bir sel gibiydi. Abdullah’ın evinden dedesi Abdulmuttalib’in yanına taşındı. Orada sevgiyle büyüdü, ama kader ona yeni ayrılıklar yaşatacaktı. Dedesi de vefat edince, bu kez amcası Ebû Talib’in koruması altına girdi. Yazar, Peygamberimizin çocukluk ve gençlik yıllarını, yaşadığı zorluklara rağmen dimdik duran o metanetli duruşunu, iç dünyasındaki derin duygularıyla birlikte anlatıyor. Her satırda, "Seni yetim bulup barındırmadı mı?" ayetinin yankıları hissediliyor.