Nur-u Aynım

Gözlerin arayışta, yüreğin yangında; bir bakışa hasret kalmış gönül, kavuşmanın hayaliyle yanıp tutuşuyor. Özlem, tarif edilemeyen bir acı gibi çöker insanın üstüne; ne zaman biteceğini bilmediğin, çaresizliğin en derin hali. O gözleri görmek, sesini duymak, bir an olsun yanında olmak... Ama uzaklık, bir duvar gibi yükselir arada. Hayaller kurar, düşlerde buluşursun; gülüşünde, bakışında ararsın onu. Ne var ki gerçek, hayalin gölgesinde kaybolur gider. Aşk, bazen bir bekleyişe dönüşür; gözler sadece sevdiğini görmek ister, başka hiçbir şeyin farkına varmaz. O gözlerin nuru, ancak sevilenin ışığıyla aydınlanır. Sevenin yüreği, sevilenin bakışında erir; ateşe dönüşen aşk, "Nur-u Aynım" diye fısıldar adeta. Kavuşmak yoksa, özlem de bir yangına dönüşür; kül olan gönül, o gözlerin nurunda yeniden doğmayı umar.