Nun

Senin için rüyamı renklendirmiştim, umudun solan ışığını yeniden yakayım diye. Korkularımın gölgesini silip yerine mavilikler serpiştirmiştim; yıldırımları gökkuşağına, karabasanları huzura çevirmiştim. Küçük ellerine, aslında kapkara olanı masmavi sunmuştum, gülüşünde kaybolmak için. Oysa farkında değildim; o rüyanın karanlığından bile daha derin bir uykudan uyanacaktım. Seninle paylaştığım her mutluluk, benim için yeni bir karabasana dönüşecekti. Gülüşünü görmek uğruna, kendi içimdeki fırtınayı görmezden gelmiştim. Şimdi anlıyorum ki, bazı rüyalar uyanılmak için değil, içinde kaybolmak içindir.