Nişan Fotoğrafları

Korkularım her yerde; gardıroptaki askıda sallanan montlardan, ekranda dönen dizilere, bebeklerin bakışlarından, ameliyat izlerine, bahçe hortumlarının kıvrımlarından, aşkın kendisinden, hatta fotoğraflardan bile ürperiyorum. Bu dehşet benim için yeni bir şey değil, ama bu kez daha derin, daha yakıcı. Zihnim dağılıyor, düşüncelerim paramparça oluyor. Nişan fotoğraflarındaki gölgelerin sadece kâğıtta kalmadığına, negatiflerin karanlıkta bir yerlerde nefes alıp verdiğine inanıyorum. O negatifler, geçmişin izlerini silmemi bekliyor sanki; eski kopyaları yok edip yeniden basılmak için fırsat kolluyorlar. Ağzım kuruyor, avuçlarım terliyor, kollarıma iğneler batıyor. Küçük, sarı bir kutu, kilitli bir kapının ardında pusuda. Kucağımda ağır bir sopayla, korkunç sonu geciktirmek için karmaşık hikâyeler uyduruyorum. Ama cesaret edemiyorum; o fotoğraflara son bir kez bile bakamıyorum. Geçmişimin karanlığını, o.