Nietzsche: Kaderin Hayatındır

Anthony Ludovici, Nietzsche’nin düşünce dünyasındaki radikal kopuşu incelerken, felsefenin en cesur hamlelerinden birinin altını çiziyor: Saldırı, güçlü düşmanın en zayıf değil, en sağlam noktasına yapılmalıydı. Nietzsche, eleştirilerin hep Hristiyanlığın dış çeperlerinde –dogmalarda, doğaüstü inançlarda, kilisenin kurumsal yapısında– dolaşıp durduğunu görmüştü. Oysa asıl hedef, imanın ta kendisi, onun ahlaki temelleri olmalıydı. Çünkü bu ahlak, görünüşte masum demokrasi söylemlerinin ardında, anarşi ve çözülmenin tohumlarını gizliyordu. Nietzsche, Voltaire’in alaycı "ezin o alçağı!" çağrısını ciddiye alan ilk düşünürdü; dinin özünü yıkmak, onunla hesaplaşmanın tek yolu olarak görüyordu. Ludovici, bu sarsıcı bakış açısının ardındaki dehayı ve tehlikeyi, Nietzsche’nin kıtadaki öncüleriyle bağlantısını kurarak ortaya koyuyor.