Nefsi Arzular

İnsanın özünü kavraması, ancak ölümün gölgesi düşmeden önce gerçekleşebilir. Bilgiyle aydınlanmayan bir kalp, karanlıkta kaybolmaya mahkûmdur; çünkü aydınlığın tek kaynağı ilimdir. Eylemlerin en yücesi de bu arayıştan doğar. Sevgi, samimiyetin ölçüsüdür: Seni olduğu gibi kabul edenleri kucakla, çünkü onlar seni kendin için sever. Tıpkı Yaradan’ın kullarına duyduğu sevgi gibi – O, seni sen olduğun için seçer, kendi çıkarına değil. Yol, her zaman Hakka açılır. Ona yönelen, O’nda erir; yüz çeviren ise, varlığın son durağına varıncaya dek yalnızlığını sürdürür. O noktada, aslında hep kendinden kaçtığını fark edersin. İnkâr ettiğin suret, senin ta kendindir. Gerçek buluşma, ancak bu aynaya bakabilenler içindir.