Ne Mutlu Apartmanı

Bir akşamüstü, ıssız sokak bir anda dolup taşıyor: liseden arkadaş Hatice, yanında tanımadık yüzler, hepsi sanki yıllardır bekliyormuş gibi sarılıyor. Evliymiş, kocası da oradaymış, dostları, akrabaları... Birlikte film izliyor, sonra yürüyüşe çıkmayı planlıyorlar. "Keyifli" derken ne kastettiğini bir türlü kavrayamıyor. Agnes Varda’nın öldüğünü hatırlayıp eve dönmek, bir filmini açmak istiyor. Hatice ise "Sonra görüşürüz" deyip geçiyor. Ne zaman, diye sormuyor bile. Yürürken aksayan bacağına takılıyor gözü: "Hâlâ çare bulamadın mı?" diyor. O da gülerek cevap veriyor: "Düşlerimde bacaklarım eşit, o zaman kocam beni daha çok seviyor." Hatice kahkahayla karışık soruyor: "Sen evlendin mi yoksa?" *Ne Mutlu Apartmanı*, aynı çatı altında yaşayan ama birbirinden kilometrelerce uzakta duran insanların hikâyesini anlatıyor. Aynı apartmanda, hatta aynı evde, aynı odada bile bir yabancılık duygusu peşini bırakmıyor.