Ne Mutlu

İspanya’nın kanlı iç savaş yıllarında bir yazarın sonu gelir: Jacinto Solana, daktilosunun başında geçirdiği günlerin ardından, konağın en üst katında öldürülür. Yazdıkları ateşe verilir, anısı silinmek istenir. Ama sözcükler, tıpkı inatçı bir virüs gibi, yıllar sonra beklenmedik bir yerde yeniden canlanır. Yirmi iki yıl sonra, Solana’nın yakın dostu Minaya, o evde saklı kalan bir çekmecede, sevdiği kadının gelinliklerinin arasında, unutulmuş sayfalarla karşılaşır. Kâğıtlara sinen koku, geçmişin izlerini taşır; aşk, ihanet ve kayıp, küllerinden doğar. Roman, bir yanda devrim umutlarını, edebiyat tutkusunu, dostluk bağlarını anlatırken, diğer yanda faşizmin karanlığına, aile içi düşmanlıklara, ihanetlere ışık tutuyor. Muñoz Molina, İspanya’nın bölünmüş toplumunu, bireylerin iç hesaplaşmalarını ve tarihin acımasız yüzünü, dolambaçlı bir anlatıyla gözler önüne seriyor. Geçmişin gölgesi, bugünün peşini bırakmaz.