Nazmü’l-Feraid ve Cem’u’l-Fevaid

16. yüzyılın önemli İslam âlimlerinden Şeyhzade Abdurrahim Efendi, Yavuz Sultan Selim döneminde İstanbul’da yaşamış, dönemin önde gelen mürşitlerinden biri olarak tanınmıştır. Hacca gittiği için "Hacı Çelebi" unvanıyla da anılan Abdurrahim Efendi, Şeyh Muhyiddin Efendi’nin dergâhında irşad faaliyetlerinde bulunmuş, pek çok talebe yetiştirmiştir. *Nazmü’l-Feraid ve Cem’u’l-Fevaid*, Ehl-i Sünnet’in iki büyük imamı Eş’arî ve Mâturîdî’nin inanç esaslarındaki görüş ayrılıklarını ele alan özgün bir çalışmadır. Eser, bu iki ekol arasındaki temel ihtilafları kırk madde halinde sistemli bir şekilde ortaya koyarken, son bölümünde İbn Kemal Paşa’nın aynı konudaki on iki maddelik risalesine de yer verir. Hem ilmi derinliği hem de anlaşılır diliyle dikkat çeken kitap, akaid konularına ilgi duyanlar için önemli bir başvuru kaynağı niteliğindedir.