Nazim Hikmet' in vasiyeti

Nâzım Hikmet’in dizelerinde hayat, sokakta soluk alır. Fabrikaların gürültüsü, tarlaların teri, savaş meydanlarının acısı, durakların bekleyişi, gemilerin uğultusu, meydanların coşkusu, hapishanelerin sessizliği... Hepsi onun şiirinde can bulur. Karşılaştığımız her insan, onun anlatısında birer kahramandır: tezgâh başındaki işçi, kahvehanedeki emekçi, grevdeki kalabalık, parlamentodaki ses. Nâzım, toplumu oluşturan her kesimi, ete kemiğe bürünmüş karakterlerle gözler önüne serer. Bu karakterlerin çatışmaları, sınıfsal mücadeleleri, Türkiye’nin politik ve ekonomik tarihinin izlerini taşır. Bireyi yok saymaz Nâzım; tam tersine, onu yaşamın tam ortasına yerleştirir. İnsanın iç dünyasını, çelişkilerini, umutlarını ve korkularını bütün çıplaklığıyla ortaya koyar. Onun şiirlerinde birey, hem toplumun bir parçasıdır hem de kendi benliğiyle yüzleşir.