Nar-ı Sevda

Aşkın ateşi yüreğe düştü mü, Kerem’in yanışı gibi kavurur, kül eder her şeyi. Ne akıl kalır ne mantık; sırrına erilmez bu tutkunun. Sultanı köle, köleyi sultan yapar bir çırpıda. Kimini Leyla’sı için çöllere sürükler, Mecnun gibi delirtir; kimini dağların doruklarına tırmandırır, kimini ateşlere atar. Bazısını boş hayallerle avutur, bazısını divane eder. Ekmeği aşından keser sevenleri, gözyaşlarını sele çevirir. Fikret Dikmen’in kaleminden dökülen bu hikâye, aşkın o yakıcı, yıkıcı gücünü anlatıyor. Kor ateşten beter bir yanı var sevdanın; bir kere düştü mü yüreğe, çıkmaz bir türlü. Sevenleri nasıl değiştirdiğini, nasıl dönüştürdüğünü gösteriyor sayfalar boyunca. Aşkın hem büyüleyen hem de mahveden yüzüne tanıklık ediyor okuyan.