Namlunun Ucunda Açan Çiçekler

Kars'ın ücra bir köyünde, bir gece ansızın bastıran karanlık, sekiz canı daha toprağa verdi. Sarıkamış'ın Belencik köyünü hedef alan saldırıda, korucular ve masum köylüler, namluların gölgesinde hayatlarını kaybetti. Yaralananlar arasında muhtarın kardeşi ve yeğeni de vardı; acı, bir kez daha evlere sızarken, geride kalanlar için kabullenmek zorunda oldukları bir gerçek daha vardı: kaybın ağırlığı. Hastane koridorlarında geçen günler, umutla karışık bir bekleyişe dönüştü. Ablasının gözlerini açtığında ilk duyduğu haber, babasının vefatı oldu. Oysa asıl acı, iki hafta sonra gelecekti. Bebeğini kaybettiğini öğrenmek, zaten kırılgan olan yüreğine taş gibi oturdu. Sessiz çığlıklar, duvarlarda yankılanırken, bir aile daha parçalanmanın eşiğine sürüklendi. Bu roman, kaybın izlerini sürerken, umudun ince bir ışık olarak nasıl direndiğini anlatıyor.