Mylasa

MÖ 340 yılının sıcak bir yaz günü, Mylasa Satraplığı’nın gölgeli orman yollarında iki atlı ilerliyordu. Genç adamın çıplak bedeni, güneş ışığında parlayan tunç bir heykele benziyordu; kasları, güçlü boynu ve keskin hatlarıyla dikkat çekiciydi. Yanındaki Artemis’e uzattığı kolyeyi nazikçe boynuna takarken, "Bunu senin için seçtim," dedi. Dört yapraklı altın kolye, kalsedon, peridot, kuvars ve lapis taşlarıyla süslüydü. Her bir yaprağın üzerine Luvi dilinde bir kelime kazınmıştı: aşk, umut, şans ve inanç. Artemis, taşların ışıltısına hayran kaldı. "Çok güzel... Ama ne yazdığını okuyamıyorum." Boreas gülümsedi. "Dört yapraklı yoncanın uğur getirdiğine inanılır. Her biri farklı bir değeri temsil ediyor." Artemis, kolyeyi okşarken minnetle öptü onu. Bir süre sonra Boreas sordu: "Dört yapraktan yalnızca birini seçmek zorunda kalsan, hangisi olurdu?" Artemis tereddüt etmeden yanıtladı: "Aşk." Gözlerindeki ışıltı,.