Müzik bittiği zaman

İkinci Dünya Savaşı sonrası dönemin toplumsal dalgalanmaları, müziğin protest bir dil olarak yükselişine tanıklık etti. Amerika Birleşik Devletleri’nde pop, sivil haklar hareketinin ve savaş karşıtı duruşların sesi olurken, Afrika ve Karayipler’den gelen ezgiler de ezilenlerin öfkesini ve umudunu taşıdı. 68 kuşağının isyanı, Bob Dylan’ın sözleriyle, Joan Baez’in nağmeleriyle ve Beatles’ın sistem eleştirileriyle politik popun altın çağını başlattı. 80’lere gelindiğinde ise Afrika’daki açlık felaketine karşı düzenlenen dev konserler ve Mandela’nın özgürlüğü için verilen mücadele, bu akımın yeni bir evresini şekillendirdi. Robin Denselow’un çalışması, McCarthy dönemi baskılarından Live Aid konserlerine, Ewan MacColl’un işçi marşlarından Red Wedge’in politik şarkılarına kadar uzanan bu zengin mirası, canlı ve derinlikli bir bakışla ele alıyor. Üstelik anlatı sadece ABD ile sınırlı kalmıyor; Afrika’nın.