Mutlu Aşk Da Var

İki insan sohbet etmeye başladığında, söz kaçınılmaz olarak gönül serüvenlerine gelir. Başkalarının hikâyelerini dinlerken, sanki biz de hep yanlış insanlarla karşılaşıyormuşuz gibi bir duyguya kapılırız. Oysa asıl mesele, denemeden bilemeyiz. Umut etmezsek, nasıl adım atabiliriz ki? Yollarda nice badire atlatsak, yüreklerimize derin yaralar açılsa da, bir gün her şeyin güzel olacağına inanmaktan vazgeçmemeliyiz. Aşkı uzaklaştıran, yaşadığımız kötü tecrübeler değil, bu tecrübelerle birlikte iyi günlerin geleceğine olan inancımızı yitirmemizdir. Aşkın varlığına gerçekten inanıyor muyuz, yoksa sadece yakınıp duruyor muyuz? Geçmişte yaşananlar, geleceğin de aynı şekilde devam edeceği anlamına gelmez. Hayat zaten tek bir çizgide ilerlemezken, bizim kaderimiz neden hep aynı olsun? Başkalarının umutsuzluğu ve mutsuzluğu ile doldurmayalım yüreğimizi. Kalbimizi her zaman taze ve bakımlı bir bahçe gibi koruyalım.