Mutezı̇le’nı̇n Kur’an Müdafaası

Peygamberlik yıllarının ilk dönemlerinde, Mekke’nin usta şairleri ve hatipleri, indirilen ayetlerin eşsiz yapısı karşısında hayrete düşmüştü. Rahman, Vakıa ya da Saffat surelerindeki ifadeler, Arap edebiyatının en parlak örnekleriyle bile kıyaslanamazdı. Bu benzersiz üslup, dönemin ileri gelenlerini rahatsız etmiş, onları farklı suçlamalara yöneltmişti: Sihirbazlık, kahinlik, hatta cin çarpmışlık... Ancak hiçbiri tutarlı bir açıklama sunamadı. Çünkü Kur’an’ın getirdiği meydan okuma, zamanın ötesinde bir sınavdı. "Eğer bu sözlerin ilahi olduğundan kuşkunuz varsa, onun benzeri bir sure getirin" çağrısı, asırlardır cevapsız kalmaya mahkûmdu. Bu kitap, Mutezile ekolünün gözünden, Kur’an’ın bu eşsiz savunusunu ve evrensel hakikat arayışını ele alıyor. İlahi kelamın benzersizliği, insanın sınırlarını zorlayan bir gerçeklik olarak nasıl ortaya çıktı? Tarihin tozlu sayfalarında kaybolmayan bu sorunun peşine düşüyor.