Mutedil Dalgalı

Ömür İklim Demir, *Mutedil Dalgalı* ile okurunu sessizliğin ve sözün ince sınırında gezdiriyor. Her öykü, bir pencerenin camına yaslanmış gibi; dışarıda akan hayatlar, içerde biriken anılar, biriken tozlar misali. On dört ayrı hikâye, on dört farklı yankı: kimi zaman bir karakterin içine gömülüp kayboluyor, kimi zaman kendi sesini bulup taşırıyor. Geçmişin gölgesi, geleceğin belirsizliği, yaşanmışla yaşanmamışın arasında salınıyor her satır. Yazar, dilin imkânlarını zorlarken biçimle anlamı ustaca buluşturuyor. Karakterler, bir mezarın dört duvarı arasında sıkışıp kalmıyor yalnızca; bir sayfanın, bir aynanın, hatta bir karasineğin kanat çırpışında bile var oluyorlar. Sandalyeler dönüyor, eski ceketler kokuyor, oyuncak ayılar unutulmuyor. Her şey, devasa bir sarmalın içinde dönüp duruyor; ışık azaldıkça, sesler kısıldıkça geriye yalnızca üç nokta kalıyor. O noktaların ardında ise koca bir sessizlik, varlığın ve yokluğun kesiştiği yer.