Mürekkep İzleri

Şiirin büyüsü, kimseye ait olmadığı kadar herkese ait olmasından gelir. Her dizenin ardında, okuyanın ruhunda yankılanan bir parça gizlidir; bazen hüzünlü bir anı, bazen de hiç yaşanmamış bir hayalin izi. Sözcükler kâğıda döküldüğünde mürekkep lekelerinden ibaret kalmaz, zamanla her insanın iç dünyasında farklı bir anlam kazanır. Şiir, gerçekliğin ötesine geçerek soyut duyguları somut satırlara dönüştürür; birinin yalnızlığını, bir başkasının umudunu, bir diğerinin düşlerini aynı sayfada buluşturur. Bu yüzden şiir, yaşanmışlıkların değil, belki de asla yaşanmayacak olanların peşindedir. Her okunuşta yeni bir kapı aralar, her okuyanda farklı bir iz bırakır. Sözcükler, mürekkepten öteye geçtiğinde işte o zaman sihir tamamlanır.