Mürekkep Hapsi

İlk sözcükler dökülmeden çok önce, ben vardım. Âdem’in belinde, Havva’nın dilinde, Kâbil’in avucunda; insanlığın hafızasına kazınan her hikâyenin sessiz tanığı. Doğru okunsaydım, belki kan dökülmez, gözyaşı akmazdı. Kelimelerle var oldum, ecelle beslendim, kadınla erkeğin aynı kökten geldiği gerçeğinin gölgesinde büyüdüm. Kimileri beni fısıldadı, kimileri yazdı, kimileri de yaşamının her anına nakşetti. Reddedenler oldu elbette; mirasıma sırt çevirenler, varlığımı inkâr edenler... Ama ben yine de kıyamete dek gelecek kuşaklara anlatmaya devam edeceğim. Çünkü ben, sözün büyülü gücüyüm. Ve haddini bilmeyenlere hadlerini bildirmek de benim işim.