Mürekkebe Boyanan Sardunya 2

Baharın taze nefesiyle birlikte hayatlar da yeniden yeşermeye başlar. Mislina ve Akif Selim’in yolları, birbirine dokunan bakışlarda kesişir; gülümsemeler, sessiz bir dille anlatır sevgiyi. O, kelimeleriyle dünyayı saran bir şair; o ise şiirin ta kendisi. İkisi de okur, ikisi de yazar, çünkü birbirinin kalbinde atan ritim, er ya da geç aynı satırda buluşacaktır. Zorluklar ne kadar büyük olursa olsun, onlar daha da sıkı sarılır birbirine. Kırılmaktan korkan yürekler, nefreti bilmez; sadece sevmeyi. Gökyüzünde ışıldayan iki inci gibidirler, her biri diğerinin eksik parçasını tamamlar. "Kalpler birer kafestir," der Mislina, "içine giren kuş sevgiyle beslendikçe yaşar, küskünlükle solarsa bile o kafesin kapısı asla kapanmaz." Sevmekten vazgeçilmez, çünkü sevgi, kaybolsa bile izini bırakır.